Games
Je Leest nu
Dishonored – Een Kleurloze Tekening (Extended Review)
1
Positief

Creatieve vrijheid, design van de omgeving, leveldesign en de eenvoud waarop het geheel aansluit

Negatief

Grafisch niet de beste game, erg slecht in een specifiek audio opzicht, kleine technische mankementen

Score
Onze Score
Bezoekers Score
Beoordeel
Technische Kwaliteit
8.0
8.2
Audio Gerelateerde Kwaliteit
7.5
8.9
Algemene Spelervaring
9.0
8.8
Game Design
9.0
8.2
Gameplay
9.0
7.9
In een notendop

Dishonored is een duistere First-person adventure game waar je in de huid kruipt van Corvo Attano. De speelwereld is gemodelleerd naar een fictief lijkend Londen in zogenaamde Victoriaanse stijl. Als bewaker van de koningin en haar dochtertje heb je min of meer gefaald. Kort door de bocht ze is er niet meer. In de voetsporen van de dader zal jij als speler het ontvoerde dochtertje terughalen!

8.5
Onze Score
8.4
Bezoekers Score
Je hebt een beoordeling gegeven
De allereerste review op Gamemind, althans in deze sectie. Omdat het de eerste is pakken we het meteen goed aan! We gaan Dishonored uitgebreid onder de loep nemen in deze extended review. Daar gaan we dan!

Dishonored is een lastig te plaatsen game wat betreft het genre. Er zijn verscheidende sites die het ook als een First-person shooter omschrijven dit geeft al meteen een verkeerde indruk. In onze ogen is deze game een eerste-persoons adventure game met hele lichte RPG elementen. In de opzet is het een stealth game, hier wordt tijdens het spelen ook erg op ingespeeld. De game is ontwikkeld door Arkane Studios en die is traditiegetrouw erg van de RPG elementen, hier later meer over.

Het begin van een bewogen avontuur

Het verhaal gaat over Corvo Attano, dit betekent kraai in het Italiaans (tevens in het Portugees). Nu is het gelukkig niet zo dat Corvo gedurende de game telkens zit te kraaien, dat zou het niet veel makkelijker maken met al die Stealth elementen! Corvo is de bewaker, of beter gezegd de lijfwacht van de koningin. Hij neemt ook het dochtertje Emily Kaldwin onder zijn hoede en die is net zoals de Koningin die eigenlijk Jessamine Kaldwin heet, zeer op hem gesteld.
Het eerste level, of anders gezegd de eerste missie is erg introducerend van opzet. In een bootje keer je terug van een lange reis. De koningin had je met tegenzin ergens naar toe gestuurd, ze had niemand anders die geschikt was voor deze specifieke klus. In het bootje kun je de fraaie omgeving verkennen, lopen kan nog niet, op zo’n bootje valt ook niet al te veel te lopen.  Langzaam kom je dichterbij de koningin. Door de grote deuren ga je met het bootje door een poort. Met een ingenieus systeem wat wij kennen als een sluis wordt er water in de dichte cabine gepompt. Vanzelfsprekend stijgt het water en daarmee ook het bootje. Je bevind je nu in de wonderlijk stad Dunwall. Een vieze donkere stad, een industrieel gebied met de kenmerken van het oudere Londen rond de industriële revolutie. Grauwig Victoriaans! De stad wordt ook nog geteisterd door de ratten pest als het niet genoeg is!

Gelukkig zijn er ook nog mooie dingen, Corvo krijgt te horen dat de koningin hem wil zien. Onderweg komt hij de kleine Emily tegen die graag hide and seek wil spelen, de keuze is aan de speler wat die doet. Zo aardig als ik ben neem ik toch even de tijd om me te verstoppen.

De kleur rood werd enkele seconden later overheersend.

De eerste keer verstopte ik me achter een muurtje, niet al te moeilijk. Dit bleek wel want na tien seconden had lady Emily mij dan ook gevonden. Nog een keer, maar nu moeilijker. Na uren, nee ik overdrijf. Na circa 30 seconden gaf Emily het op en mocht ik trots zijn dat ik van een klein meisje had gewonnen, de eerste overwinning was daar!

De vreugde bleek van korte duur. Samen gingen we naar de koningin. De woorden doen er niet meer zoveel toe. Tevens wil ik het verhaal ook niet onthullen, dat doe ik later via uitklapbare secties wel. Het zag er erg mooi uit, de omgeving kleurde ietsjes bij, of dit door haar kwam is een raadsel. De kleur rood werd enkele seconden later overheersend. Het ergste gebeurde voor Corvo. Uit het niets dook er een assassin op, meerdere! Emily werd ontvoerd en het was het einde van de koningin. De macht wordt overgenomen door een wat donker figuur, de Lord Regent.

Dit is slechts het begin. Corvo wordt verantwoordelijk gehouden voor de moord, gaat de gevangenis in en zal zijn weg eruit moeten vinden. Het is vanzelfsprekend dat dit gebeurt, ik ga niet verklappen hoe. We krijgen nu te maken met het actiesysteem! Ik ga niet verder in op het verhaal. Wil je toch meer lezen en neem je spoilers voor lief dan kun je daar zelf voor kiezen, dit doen we in uitklapbare stukjes zodat je niet per ongeluk spoilers leest.

De Gameplay van Dishonored

Gameplay is voor iedere game anders, dat is vanzelfsprekend maar ik bedoel eigenlijk de interpretatie ervan! Deze game zet je in verscheidende situaties neer en er is meer interactie met de omgeving dan met de tegenstander. Het omleggen van de vijand is dan ook optioneel! In het begin van het spel zul je al gauw te maken krijgen met tegenstanders, dit soms ongewild want je wilt het misschien wel ongezien spelen! Hiervoor wordt je ook beloond! En dat motiveert. In het begin zal het dus even zoeken zijn voor de speler. Zodra Corvo oftewel de speler magische krachten verkrijgt wordt het pas echt denken! Er wordt duidelijk in de vorm van een plaatje uitgelegd wat deze krachten doen en staat ook een stukje tekst bij. Tijdens het laden van levels is er soms ook handige informatie te vinden.

Basis wapens/krachten

Je begint met een kracht genaamd Blink. Het zorgt ervoor dat je binnen afzienbare afstand kunt teleporteren, handig voor het bereiken van hoge hoogtes en het snel en geruisloos langs tegenstanders zoeven! Het zal je niet verbazen dat er meer zijn! Hier later meer over. Eerst nog even de andere wapens die je standaard hebt! Het oude vertrouwde zwaard mag niet ontbreken nadat je geruisloos achter een tegenstander bent gekomen, wat daarna gebeurt mag je zelf invullen. Om het wat luidruchtiger aan te pakken heb je natuurlijk het wel bekende vuurwapen! Hiervoor zijn meerdere soorten kogels verkrijgbaar.
Je kunt natuurlijk niet altijd even dicht bijkomen en het geruisloos doen? Jawel, ook dat kan. Hiervoor heb je namelijk een kruisboog en net zoals bij het vuurwapen heb je pijlen met verschillende effecten, ik noem een slaap pijl waarmee je je tegenstander onmiddellijk in diepe slaap schiet. Opnieuw handig voor diegene die het als een echte sluipmoordenaar wil aanpakken! Er zit een limiet bij het aantal pijlen en kogels maar wees gerust die kunnen worden vergroot d.m.v. upgrades. Dit gebeurt via een karakter uit het spel. Ook zijn er blauw drukken te vinden met upgrades voor andere dingen zoals het beter inzoomen.

Omgeving en de interactie

Corvo zal te maken krijgen met een verwoeste omgevingen. De stad wordt geteisterd door de ratten pest. In de game zelf noemen ze het The Rat Plaque. Als het nog niet erg genoeg is zijn de mensen hier (natuurlijk) vatbaar voor, ze veranderen zelfs! Waarom Corvo dan niet? Hij ook! Alleen hiervoor draagt hij een masker, buitenom dat het ervoor zorgt dat ie niet herkenbaar is helpt het hem ook als bescherming tegen de plaag. Tijdens je reis krijg je een opdracht. Ga van punt A naar punt B. Hoe je dit aanpakt doet er niet zoveel toe in de meeste gevallen, je kunt gewoon doorspelen. Het heeft wel invloed op de omgeving! Ga jij als een dolle iedereen aanvallen en de buurt nog onveiliger maken dan die al is? Verwacht dan meer tegenstanders, ratten en een nog donkere omgeving. Het heeft zelfs invloed op het verhaal, uiteraard vertel ik hier niet over! Dit vanwege de spoilers. Dit gegeven noemen de makers het Chaos-systeem. Ook krijg je optionele opdrachten die het motiveren om de omgeving te verkennen en achtergrond informatie. Nog even over die kleine grijze beestjes, die ratten. Daar is toch niets mis mee als er meer zijn? Je staat erop en ze zijn weg, ha laat me niet lachen! Dit zul je al gauw denken totdat ze een volledig lichaam verwerken tot op het bot aan toe! Nee in kleine groepjes zullen ze niets doen, maar als ze met zijn allen komen? Voetjes van de vloer! Dit kun je natuurlijk ook in je voordeel laten werken, moet je af van een bewakers lichaam? Gooi hem dan voor de ratten.

Terug naar de weg van punt A naar B. Zoals gezegd je kan er komen zoals jou bevalt. Dit kan over straat maar misschien wel slimmer over de daken. Moet je langs een zwaar beveiligde elektrische poort waar alleen maar tegenstander door kunnen? Er zijn verscheidende dingen die je kunt doen. De hele stad wordt van energie voorzien door walvissen olie. Dit klinkt wat gek, maar het is echt waar! Dit zijn losse vaten, een soort batterijen. Eenmaal leeg kun je ze weer vullen. Wat als je die kunt vinden en daarmee de poort kan uitzetten? Handig. Pas wel op eenmaal met zo’n vat in je handen want ze zijn explosief. Maar dat is een optie, niet? Heb je toevallig al de kracht om in levende wezens te gaan? Ga in een rat en ga er langs d.m.v. van de riolering, ongezien! Wat natuurlijk ook kan is het hacken van het systeem of ga op de ouderwetse manier zoals zwarte piet dat al jaren in ons land doet over het dak! De keuze is aan jou, en er zijn nog meer manieren. De uitwerking hiervan is erg vloeiend te noemen, wel moeten worden aangekaart dat bepaalde dingen zoals het overnemen van levende wezens wat onoverzichtelijk is. Het is wat bedrukt, dit gaat ten koste van het gemak al is het waarschijnlijk de intentie van de maker.

Eenmaal langs een obstakel kan het zijn dat je een gebouw in moet. Je doet er verstandig aan om dit stilletjes te doen. Ga dus door de gaten van een sleutelgat kijken. Dit is leuk gedaan. In de gebouwen zie je het leveldesign van de maker wat sneller dan buiten omdat de ruimtes veel kleiner zijn. Dit is over het gehele spel nagenoeg perfect te noemen. Wat het zoek goed maakt is de interactie en de aansluiting daarvan. Ga je over de lampen heen blinken dan kan dat erg handig zijn, toch zul je vast komen te zitten in de meeste gevallen. Je moet even naar beneden en dan kan je te maken krijgen met tegenstanders die toevallig daar net lopen. Maar ook buiten is er nagedacht over de interactie. Als je als speler een tegenstander dood of bewusteloos maakt moet je het lichaam weg zien te krijgen. Er zijn een heleboel containers waar jij je in kan verbergen maar deze kunnen ook dienen als schuilplaats voor de lijken! Er is rekening gehouden met de variatie van aanpak. Er zijn meerdere manieren om ergens te komen. Van alle kanten heb je dan in de meeste gevallen nog wel tegenstand. Dit is knap gedaan en is goed leveldesign werk! Er zijn toch wat foutjes, daar gaan we in het volgende tabje naar kijken.

Technische sluipactie

Wat als een sluipactie misgaat en ik kom in een gevecht terecht? Het kan zijn dat je een tegenstander van achteren wilt wurgen, zodat deze bewusteloos raakt. Dit zorgt tevens voor minder Chaos dan het doden. Het benaderen van een tegenstander kan voor problemen zorgen omdat er zijwaarts niet altijd de optie is om iemand te wurgen of anders gezegd laten stikken. Het kan dan zijn dat de tegenstander je ziet en die trekt natuurlijk zijn geweer of zwaard tevoorschijn. Dit is een minder puntje van de game dat dit minder goed werkt, en kan natuurlijk als storend gaan werken. Eenmaal oog in oog met de tegenstander kun je de strijd aangaan, het zijn niet hele diepgaande acties die je moet ondernemen. Het is voornamelijk het verdedigen en aanvallen waarbij het blokken essentieel is. Ben je te traag dan roept ie ook nog eens om versterking in de meeste gevallen ben je dan wel gezien. Dit is niet erg, want anders zou de intentie van de maker minder tot zijn recht komen.

In een globale benadering kunnen we concluderen dat het met de Gameplay in Dishonored wel goed zit! Er zit een curve in omdat het eerst wel geleerd moet worden. De toepassing ervan is even spelen. Er is ook genoeg variatie wat betreft de tegenstanders. De AI is goed geprogrammeerd, in bepaalde situaties is het wat maf dat je niet gezien wordt. Er zijn twee modes de zogenaamde normale loop mode en de sluipmode, die is met een druk op de knop van kracht. Met de eerste word je wel heel snel gehoord of gezien en met de twee veel minder gauw! Al lopen ze op een meter of twee van je qua afstand. Volgens de maker heeft dit met de schaduw te maken. Het camera standpunt is erg goed, werkt ook erg goed actief mee. Geen moment van ongenoegen gehad.

Een prachtig modern design met oude onderdelen?

We hebben al een boel game design dingen genoemd waaronder het leveldesign. Op een paar punten zoals het verhaal kunnen we niet al diep ingaan.

…hebben ontzettend grote handen.

Omdat een review nooit een totaal plaatje kan leveren want dan zou het een boek worden, we gaan nu vooral naar de artistieke kant kijken. Dishonored wordt gekenmerkt door een bijzondere stijl. Of je hiervan houdt of niet doet er niet zoveel toe want het ziet er zeer aangekleed en af uit. Het is een donkere wereld waarbij de sfeer goed vertolkt wordt. De karakters zijn in overdreven gemoduleerd.

Voornamelijk mannelijke personages hebben ontzettend grote handen. Het doet erg denken aan het Victoriaanse tijdperk. In die tijd was het uiten van seksualiteit bijv. een taboe, op een bepaalde manier wordt hier ook wel licht gebruik van gemaakt in het spel. Het begrip conservatisme is ook kenmerkend voor die tijd. Hierbij vertrouwd men op het traditionele aspect van het leven, die uit zich in de politiek, culturele en ethische overwegingen. Dit zie je ook terug in Dishonored al is het allemaal wel gemoderniseerd naar de huidige tijd. Opmerkelijk zijn de wortels van het conservatisme die niet door de karakters in de game worden nageleefd. Dit zijn autoriteit, trouwheid, recht en vrijheid om er wat te noemen. Dit is waarschijnlijk onbewust gebeurt en puur toeval.

Zoals eerder vermeld doet het qua architectuur denken aan het oude Londen. Er zijn een hoop details te zien en ook op hogere hoogtes zoals daken zijn dingen te vinden. Zo zul je bijv. ook kamers tegen komen waar je vanaf de grond niet kunt komen. Op dit soort plekjes kun je Runes of Bones vinden waar we het nog niet eens over gehad hebben! Runes zijn voorwerpen die je als punten moet zien. Heb je een bepaalde hoeveelheid Runes gevonden dan kun je je krachten opwaarderen! Die doe je via het menu. Het menu is goed ontworpen en makkelijk in gebruik. Er is een apart tabje voor je missie wat je kunt doen, informatie uit het verleden en nog wat andere maar ook natuurlijk één voor het inwisselen van je Runes. Daarnaast zijn er ook nog Bones, deze geven je speciale bonussen. Zie het als een soort perks. Je krijgt bijv. meer HP of je wordt sneller beter van voedsel dat je in de omgeving kunt vinden.

Dishonored is een kleurloze tekening met een begin en een einde. Jij kleurt dat geheel zelf in met je eigen kleurtjes.

Deze aanpak van Bones en het verzamelen van brieven met achtergrond informatie geeft een soort van RPG gevoel, al is dit zwart wit gezien natuurlijk niet het geval. Het is vergelijkbaar met het dragen van schoenen die je speciale krachten geeft alleen draag je nu geen andere schoenen maar heb je bones die je toepast. Je kunt er een bepaald aantal gebruiken, ze werken voor altijd het is dus tactisch wisselen! Meestal kun je ze vinden in het spel maar hoe gaat dat nu? Hiervoor hebben ze iets bedacht, een hart! Een hart die je leid door het level. Wacht! Je gaat te snel! In het begin van het spel zul je een hart krijgen ik zal je er in deze tekst niet al teveel over vertellen. Maar dit hart kun je net zoals je krachten inzetten om je te leiden door het spel, het wordt nog gekker! Het hart kan namelijk ook praten en zal je de geheimen van een persoon kunnen vertellen. Een sterk stukje schrijfwerk blijkt achteraf omdat het ook wat toevoegt! Origineel gedaan.

De omgeving is zoals gezegd erg mooi er zijn een paar puntjes wat beter had gekund zoals de details. Maar net was het nog goed! Ja. Het gaat hier om het fijne detail. De details in de omgeving zijn goed verwerkt. Maar ga je bijv naar een schilderij kijken en dan lekker goed dichtbij dan zul je zien dat ze er iets meegedaan hebben wat niet zo slim was. Er zit namelijk een effect overheen wat beweegt, dit soort dingen zijn niet goed en er is misschien teveel over nagedacht. Het tast de ervaring niet aan. Het zijn schoonheidsfoutjes.

De strenge toon, Audio Productie

Beter goed gejat dan slecht bedacht zullen ze hebben gedacht. Het bekende nummer The Drunken Sailor hebben ze gebruikt voor de game Dishonored. Dit is natuurlijk te horen in de trailers, maar ook in de game zelf. Op de melodie zijn teksten te vinden en het wordt regelmatig gefloten door bewakers. Echter heet het nu niet de Drunken Sailor, maar Drunken Whaler. Dit is goed gedaan en de donkere muziek doet veel met de sfeer. Voornamelijk de trillende snaren die resoneren brengen spanning over. De gesproken teksten zijn goed gedaan. Het zal niet de beste cast ooit zijn maar het past wel goed bij het plaatje van de game. Met uitzondering van de wachters (en veel voorkomende vijanden) gaan de stemmen je niet irriteren. De laatsten kunnen wat eentonig worden. De stem van het hart is goed gecast. De stem van de mysterieuze oude dame Granny Rags is wat simpel gekozen, en erg oppervlakkig. Er is geen sprake van overdreven intonatie. Het zal een kwestie van smaak zijn

Geluid is ook belangrijk voor de speler zelf. Als er gevaar is of als blijkt dat iemand je ziet krijg je dat te horen. Je zintuigen worden op meerdere manier geprikkeld. Goed gedaan en de redding van een positief cijfer.

De omgevingsgeluiden en interactie geluiden zodra de speler iets doet zoals het schieten zijn degelijk. Er staat een 7 maar dat is zeer redelijk te noemen er is namelijk een grote fout begaan op het gebied van audio. In essentie is het een stealth game en dan moet alles synchroon lopen. Bij het meest voor de hand liggende is dit niet het geval en dat mogen we ze kwalijk nemen, ik heb het over het lopen. De stappen klinken  namelijk nog na als je al stilstaat. Dit is een doodsteek en werkt irritant. Dit valt gelukkig niet in alle gevallen meteen op.

Overige punten van Dishonored

Spoilers weergeven?

Gamemind kijkt ook altijd naar de ethische aspecten indien dit het geval is. Leert een gamer misschien iets van een game? Zit er een achterliggende gedachte achter de game? Er is geen sprake van oppervlakkige boodschappen. Het zou je hoogstens iets kunnen leren over het vertrouwen in mensen. Er wordt een hoop van je gevraagd. Je eigen rechtvaardigheids-gevoel wordt op de test gesteld. In het verhaal krijg je te maken met Granny Rags in het begin zal je erg snel een oude dame helpen omdat je dit geleerd is in de maatschappij waarin je leeft. Echter blijkt er meer aan de hand te zijn. Ze wil iemand levend gaan koken en dan op eten!? Het gaat om een schurk in zekere zin, kan het dan wel? Wat ga je doen? Ook de keuzes om bepaalde mensen te laten leven zijn leuke toevoegingen aan het spel. Echt een duidelijk toon wordt er helaas niet gegeven. Het kan ook leuk zijn om na te gaan van wie het hart nu is? In onze ogen is die natuurlijk van de koningin. Dit mede door haar verklaringen over haar moordenaar Daud.

Als laatste punt Emily de dochter van de koningin. Voelde je je verplicht om bepaalde dingen te doen door de geloofwaardigheid? Dit is buitengewoon goed gedaan. Ik zelf had een echte band met het kleine meisje na verloop van tijd. Ook de mogelijkheid dat je misschien haar vader bent? Interessante ontwikkeling. Het is een dubieus verhaal over zijn algemeen maar toch sterk aangevuld met de motieven van karakters. Diepgaand.

Conclusie

de kleurloze tekening

Dishonored is een fantastisch spel dat op een wat druk moment uitkomt. Met concurrentie van al bewezen series als Assassins Creed mag het een gedurfde zet van Bethesda zijn! Wil je een mooi verhaal met ontzettend sterke gameplay dan zit je goed als je aan een paar eisen voldoet! Houd je niet van het stealth genre en heb jij je geërgerd aan een game zoals recentelijk nog Deus Ex: Human Revolution? Dan moet je er niet aan beginnen. De game vereist echt wat stealth momenten. het slaan op alles wat los en vast zit kan natuurlijk wel maar het is niet zoals de maker het bedoelt heeft. Dishonored geeft je een grillege wereld te zien met een hoop corruptie. Het verhaal is op papier niet eens zo sterk, eenmaal in de game lijk je dat totaal vergeten! De diversiteit is van doorslaggevende waarde. Het kan wel even duren voordat je het spelletjes begint te begrijpen. Wil je als een sadist spelen, geen probleem ga lekker je gang maar let er wel op dat dit gevolgen heeft voor de toekomst in het spel. Er zijn momenten dat je keuzes krijgt zoals in bijvoorbeeld een Mass Effect alleen verwacht hier niet al te veel van, het komt neer op ja of nee. Gamemind vond dit een zeer leuke game die qua niveau erg hoog is. Het punt dat we aangaven bij de audio is jammer. Wat ons betreft mag Bethesda een nieuwe serie in hun portfolio opnemen!
Over de Auteur
Profile photo of Rick de Vries
Rick de Vries
Rick is de hoofdredacteur bij Gamemind en geniet van een absolute macht. Hij is opzoek naar de gedachten achter games en wat de invloed er van is. Deze passie beïnvloed zijn dagelijkse kijk op het leven en hij is er continue mee bezig. Naast games is hij geïnteresseerd in innovatieve ideeën, psychologie, sociologie en het luisteren en maken van muziek.
  • 6 april, 2017 op 12:53
    Positief

    Head for that bars first (open till 3am usually) as clubs
    never move on at weekends until well after 2 am, (and some "after hours" carry
    on till after midday the very next day). Beginning in the Plaza de Cascorro, vendors line the streets on Sunday
    mornings, selling anything from antiques, leather wares, imported items, and textiles to clothing, souvenirs,
    and paintings. A few blocks southwest we discover the
    Plaza Mayor (pursuing the arches conducive to Calle Mayor).

    Negatief

    Head for that bars first (open till 3am usually) as clubs never move
    on at weekends until well after 2 am, (and some "after hours" carry on till after midday the very next day).

    Beginning in the Plaza de Cascorro, vendors line the streets on Sunday mornings, selling anything from antiques, leather wares, imported items, and textiles to clothing,
    souvenirs, and paintings. A few blocks southwest we discover the Plaza Mayor (pursuing the arches conducive to Calle Mayor).

    Head for that bars first (open till 3am usually) as clubs never
    move on at weekends until well after 2 am, (and some “after hours” carry on till
    after midday the very next day). Beginning in the Plaza de Cascorro, vendors line the streets on Sunday mornings, selling anything from
    antiques, leather wares, imported items, and textiles to clothing,
    souvenirs, and paintings. A few blocks southwest we discover the Plaza Mayor (pursuing the arches conducive to Calle Mayor).

Laat een reactie achter

Technische Kwaliteit
Audio Gerelateerde Kwaliteit
Algemene Spelervaring
Game Design
Gameplay